نانو محک بهبود
مديريت بحران آب

مديريت بحران آب

بحث در مورد مشکلات کمبود آب توجه همه جهان را جلب کرده است. به همين دليل، چند سال است مذاکرات مختلفي در سازمان ملل و مجامع بين المللي در مورد آب صورت مي گيرد. به عنوان نمونه، اولين مجمع آب آسيا-اقيانوسيه در سال 2007 در ژاپن با هدف بررسي مشکلات آب به عنوان چالش مشترک کشورهاي آسيايي برگزار شد. همچنين کمبود آب در جهان هر سال موضوعي جدي در مجمع جهاني اقتصاد در داووس است.
    
    رشد اقتصادي و مشکلات آب
    آب فقط در ارتباط نزديک با زندگي بشر نيست، بلکه به فعاليت هاي مختلف اقتصادي نيز وابسته است. اول از همه، آب براي بقاي موجودات زنده ضروري است و بسياري از انسان ها بدون عرضه مناسب آب زندگي خود را از دست مي دهند. در کل دنيا، 1/1 ميليارد نفر به آب شيرين دسترسي ندارند و بيش از 4 هزار و 500 کودک روزانه زندگي خود را به دليل نبود آب سالم از دست مي دهند. دوم، آب براي فعاليت هاي اقتصادي از جمله توليد محصولات کشاورزي، پاکسازي محصولات صنعتي و توليد انرژي ضروري است. آب تاثيري اساسي بر جامعه و اقتصاد کشورها دارد.
    
    نگاهي به مشکلات کمبود آب در دنيا
    «فزوني» آب، مثل وقوع سيل از قديم يکي از مشکلات بزرگ مرتبط با آب بوده است. اما در سال هاي اخير با توجه به افزايش تقاضا براي منابع آبي و عدم افزايش منابع آبي مناسب در نتيجه کمبود تاسيسات فاضلاب و سيستم هاي تامين آب، «کمبود» آب به مشکل مهم تري تبديل شده است. اگر تغييرات الگوي بارندگي را با توجه به تغييرات آب و هوايي زمين مورد توجه قرار دهيم، بايد گفت مصرف سرانه آب در هر سال براي 8/1 ميليارد نفر به کمتر از 1000 متر مکعب کاهش مي يابد که اين ميزان به معني «کمبود مطلق آب» است و 5/5 ميليارد نفر تا سال 2025 در معرض کمبود شديد آب قرار مي گيرند.
    
     دلايل افزايش مصرف آب
    دلايل اصلي کمبود آب در جهان، افزايش تقاضاي مصرف است. تقاضا براي آب به دليل افزايش مصرف در نتيجه ازدياد مداوم جمعيت و رشد اقتصادي در جهان افزايش يافته است. ارزيابي ها نشان مي دهد تا سال 2015 حدود 80 ميليون نفر به جمعيت کره زمين اضافه خواهد شد. همزمان با رشد جمعيت، تقاضا براي غذا افزايش مي يابد و 3 هزار ليتر آب کشاورزي براي تامين سرانه غذا مورد نياز است. اين يعني تقاضا براي آب سالانه حدود 210 کيلومتر مکعب افزايش خواهد يافت.
    
    تلاش هاي جهاني براي مبارزه با کمبود آب
    بخشي از تلاش براي مقابله با کمبود آب، افزايش مشارکت بخش خصوصي در توسعه زيرساخت هاي آب و فاضلاب در بسياري از کشورها بوده است. تا سال 2004، 80 درصد پروژه هاي تامين آب در کشورهاي توسعه يافته و 35 درصد در کشورهاي در حال توسعه برون سپاري شده است.
    در نتيجه اين برون سپاري و افزايش مشارکت بخش خصوصي، آب مصرفي 700 ميليون نفر از جمعيت دنيا (تا سال 2007) توسط بخش خصوصي تامين مي شود و انتظار مي رود تا سال 2015 اين تعداد به 2/1 ميليارد نفر برسد.
    زمان بندي و توجيه خصوصي سازي پروژه هاي تامين آب از کشوري به کشور ديگر متفاوت است. به عنوان مثال، در فرانسه پروژه هاي تامين آب در اواخر قرن 19 خصوصي سازي شده، درحالي که اين روند در بريتانيا و برخي ايالت هاي آمريکا در اواخر دهه 80 شکل گرفته است.
    در آمريکاي جنوبي و کشورهاي جنوب شرقي آسيا نيز مشارکت بخش خصوصي در اواخر دهه 90 افزايش يافته است، چون شرط بانک جهاني و صندوق بين المللي پول براي اعطاي وام به برنامه هاي زيرساختي، خصوصي سازي شرکت هاي دولتي بوده است. در اينجا اقداماتي را که تعدادي از کشورها براي مديريت بحران آب خود انجام داده اند، بيان مي کنيم.
    
    


 روزنامه دنياي اقتصاد

دیدگاه خود را ارسال نمایید

ما را دنبال کنید