نانو محک بهبود
آب،بحران آب،توسعه پايدار،خشكسالي، مديريت،نانو،محك،بهبود

به مناسبت دوم فروردین روز جهانی آب بحران آب در دشت کاشان را نپذیرفته‌ایم

کاشان نیوز- علی خالویی: فروردین و روزهای نخست که ما ایرانیان را در شیرین‌کامی جشن و شادمانی فرا رسیدن بهار فرومی‌برد، «روزجهانی آب» که با دومین روز سال مصادف شده است را به فراموشی و بی‌توجهی می‌سپارد و دور می‌کند از دغدغه‌هایی که جهانی را به خود مشغول کرده است. شاید حسن این نام‏گذاری و تقارن آن در ابتدای سال این است که به نوع بشر فهمانده شود بهار و تابستان بدون آب، قطعاً مرگ و نابودی است.
سایه خشک‌سالی‌های اخیر (در مطالعه‌های ۶۰۰ ماه گذشته دارای ۳۵۵ ماه خشک و در مطالعه دیگری ۴۰ سال گذشته ۲۷ سال خشک‌سالی داشته‏‌ایم) و بهره‏‌برداری‏‌های بی‏‌رویه از منابع، به خصوص منابع آبی، باعث شده خاطرات جوی‏های لرزان و صدای دل‌نشین آن از ذهن‌ها رخت بربندد.
موضوع آب از دیرباز ذهن آدمی را به خود مشغول نموده است به خصوص راهکاری قنات، کوزه‏های گلی و ده‏‌ها راهکارهای دیگر، مبین اهمیت این نعمت سترگ الهی، نزد ما ایرانیان است در دهه‏‌های اخیر موضوع آب تی‌تر برجسته همایش‏‌ها، انجمن‏‌ها، نشریات؛ روزنامه‏‌ها و موضوعات داغ جهانی گردیده است.
کم آبی یکی از مشکلاتی است که عمری به درازای تاریخ دارد، مشکلی که مردم هر منطقه از جهان، با روش‌های خاص خود به مقابله با آن رفته‌اند. ایرانیان برای مبارزه با آن راهکار قنات را برگزیدند.
اقدام بشر به نام‌گذاری روزی به نام «روز جهانی آب» اولین بار در سال ۱۹۹۲ در کنفرانس جهانی محیط‌زیست و توسعه پایدار سازمان ملل که در شهر ریودوژانیرو برگزار شد مطرح گردید. و از سال ۱۹۹۳، آب محوریت دغدغه‏های جهانی گردید. بطوری‌که بخش امور اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل (UNDESA)، دهه ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵ را با عنوان «آب برای زندگی» معرفی کرده است.
و در بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۱۳، شعار اصلی آنان به نوعی پیوند با آب خورد.
سال ۱۹۹۴: آب و دغدغه‌های همگانی
سال ۱۹۹۵: آب و زنان
سال ۱۹۹۶: آب و شهرهای تشنه
سال ۱۹۹۷: آب جهان، آیا کافی است؟
سال ۱۹۹۸ آب زیرزمینی، گنجینه پنهان
سال ۱۹۹۹: همه در پایین‌دست رودخانه‌ها زندگی می‌کند.
سال ۲۰۰۰: آب برای قرن ۲۱              سال ۲۰۰۱: آب برای سلامت    سال ۲۰۰۲: آب برای توسعه
سال ۲۰۰۳: آب برای آینده                   سال ۲۰۰۴: آب و بلایا         سال ‌۲۰۰۵: آب برای زندگی
سال ۲۰۰۶: آب و فرهنگ                  سال ۲۰۰۷: سازگاری با کم آبی      سال ۲۰۰۸: آب و سلامت
سال ۲۰۰۹: آب‌های مشترک فرصت‌های مشترک               سال ۲۰۱۰: آب پاک برای جهان سالم          
سال ۲۰۱۱: آب برای شهر‌ها: پاسخ به چالش شهرنشینی        سال ۲۰۱۲: آب و امنیت غذایی.
سال ۲۰۱۳: آب در هر مکان برای همگان با همکاری‌های بین‌المللی
شاید برای شما نیز جالب باشد که مثلاً به منظور انتخاب شعار سال ۲۰۱۳، مدیرکل دفتر مرکزی یونسکو در پاریس از میان دوازده هزار شعار ارسالی به مسابقه برای تعیین شعار روز جهانی آب، شعار مگا کومار دختری از کشور هندوستان را با عنوان «آب در هر مکان برای همگان با همکاری‌های بین‌المللی» به عنوان شعار منتخب روز جهانی آب ۲۰۱۳ اعلام کرد. دوازده هزار نفر علاقمند معرفی دغدغه‏های آب.
در کنفرانس ریودوژانیرو سال ۱۹۹۲؛ از کلیه کشور‌ها خواسته‌شده به منظور اجرای بیانیه ۲۱ سازمان ملل، این روز را به عنوان روز ترویج و آماده‌سازی عموم مردم در مورد آب اختصاص دهند و از طریق توزیع نشریات و برگزاری سمینار، کنفرانس و نمایشگاه‌هایی مرتبط، در بزرگداشت آن سهیم باشند.
دانشگاه سازمان ملل (UNU) و سازمان توسعه صنعتی ملل متحد (UNIDO) از طرف بخش آب سازمان ملل متحد، مسئولیت هماهنگی این روز و انتخاب شعار سال ۲۰۱۴ را تحت عنوان «آب و انرژی» بعهده داشتند.

 با توجه به قرار گرفتن ایران در کمربند خشک جهان و بارندگی دو سوم میانگین جهانی، اَدای کشورهای پرآب را در می‌‏آوریم و به قول مدیران ارشد غیربومی شهرستانی اصلاً بحران آب را در دشت کاشان به عنوان یک واقعیت غیرقابل‌انکار، نمی‌پذیریم.

هدف از انتخاب این شعار، تسهیل توسعه سیاست‏‌ها و چارچوب‏های می‌انبری است که بتواند پلی میان وزارتخانه‌ها و بخش‌ها ایجاد کرده و آن‌ها را به سمت امنیت انرژی و استفاده پایدار آب در یک اقتصاد سبز سوق دهد.
طبق اظهار دبیرکل اوپک، انتظار می‌رود جمعیت جهان تا سال ۲۰۳۵ (۱۳۱۴) به بیش از هشت میلیاردوششصد میلیون نفر برسد. هم اکنون حدود سه میلیارد نفر در جهان با درآمدی کمتر از دو دلار و پنجاه سنت در روز زندگی می‌کنند. حدود یک میلیارد و چهارصد میلیون نفر به برق دسترسی ندارند و دو میلیارد و هفتصد میلیون نفر برای تأمین نیازهای اولیه زندگی خود از انرژی‌های زیست توده استفاده می‌کنند. تنها ۱۹ درصد جمعیت روستایی و چهار درصد جمعیت شهری در سال ۲۰۱۰ (۱۳۷۹) از آب غیرسالم استفاده کردند. پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۱۵ (۱۳۹۴) تنها ۶۷ درصد مردم جهان به آب و بهداشت دسترسی پیدا کنند (سالم البدری، ۱۳۹۱).
به عقیده کار‌شناسان، هر فرد در شبانه‌روز باید حداقل ۱۵۰لیتر آب مصرف کند، به گفته مقامات مسئول؛ ما ایرانیان دو برابر متوسط جهانی در سال آب مصرف می‌کنیم.
بر اساس اعلام بانک جهانی، الگوی مصرف آب آشامیدنی برای یک نفر در سال یک مترمکعب و برای بهداشت در زندگی به ازای هر نفر صد مترمکعب اعلام شده است، درحالی‌که در ایران این رقم به دلیل استفاده نادرست از آب آشامیدنی برای شستشوی اتومبیل، استحمام، آبیاری باغچه‏‌ها، لباس‌شویی و ظرف‌شویی حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد بیشتر از الگوی جهانی آن است.
میانگین آب مصرفی سرانه جهان حدود ۵۸۰ مترمکعب برای هر نفر در سال است که این رقم در ایران حدود ۱۳۰۰ مترمکعب برآورد گردیده است که این امر بیانگر اتلاف منابع آب و اسراف بیش از حد منابع حیاتی است.
مصرف آب در ایران؛ ۸۰ درصد بالای الگوهای جهانی ست. مقدار مصرف سرانه آب لوله‌کشی آشامیدنی در شهرهای ایران در حدود ۱۴۲ مترمکعب در سال است که از مصرف سرانه برخی کشورهای اروپایی پرآب مانند اتریش (۱۰۸مترمکعب در سال) و بلژیک (۱۰۵مترمکعب در سال) بیشتر است.
وزارت نیرو، گزارش داده؛ میزان هدر رفت آب در ایران ۲۸ تا ۳۰ درصد است درحالی‌که این مقدار اتلاف در دنیا ۹ تا ۱۲ درصد است.
با توجه به قرار گرفتن ایران در کمربند خشک جهان و بارندگی دو سوم میانگین جهانی، اَدای کشورهای پرآب را در می‌‏آوریم و به قول مدیران ارشد غیربومی شهرستانی اصلاً بحران آب را در دشت کاشان به عنوان یک واقعیت غیرقابل‌انکار، نمی‌پذیریم.
جانمائی کشور بماند، موقعیت خاص کاشان با توجه به هم‌جواری با دشت ۲۴۰۰ کیلومترمربعی دریاچه نمک کاشان (با طول ۸۰ و پهنای ۳۰ کیلومتر) که دشتی مملو از نمک است منابع آبی شیرین‏ را به شدت از نظر کیفی متأثر می‌‏نماید.
با عنایت به بیلان منفی ۸۰ درصد آبخوان‏های ایران، به خصوص دشت کاشان، اجرای طرح‌های و پروژه‏های منابع طبیعی به خصوص پروژه‏های آبخیزداری و آبخوان داری، به خصوص توسعه و راه‏اندازی آبخوان‏ کاشان از ضروریات انکارناپذیر به منظور کاهش شرایط بحرانی شهرستان است.
ادارات منابع طبیعی و آبخیزداری، به عنوان متولی این‌گونه پروژه است. مهندس شاملی؛ مدیر کل منابع طبیعی استان، عنوان نمود؛ در شهرستان کاشان ۵ میلیارد تومان پروژه آبخیزداری اجراشده و در حال حاضر نیز ۱۰میلیارد تومان طرح‏‌های آماده و قابل‌اجرا موجود است، که نیازمند اعتبارات استانی و ملی؛ و همکاری مدیران شهرستانی و استانی ست.
می‌‏طلبد از طرف مدیران بومی شهرستان که دغدغه مدیریت پایدار شهر را دارند اقدامی صورت پذیرد. آینده کاشان در خطر ست. خطر بی‌آبی.

 

 

 

دیدگاه خود را ارسال نمایید

ما را دنبال کنید