نانو محک بهبود
معصومه ابتکار +ردپای آب+مصرف آب+ارزیابی زیست محیطی

رد پاي آب

در اينكه آب منشا حيات گياهان، جانوران و انسان است و چرخه تنوع زيستي با منابع آب ارتباط مستقيم دارد، ترديدي نيست. اما افزايش جمعيت و گسترش فعاليت هاي انساني، مصرف فزاينده و آلودگي ها، همچنين اقداماتي كه به تغييرات كلان در اقليم كره مسكون منتهي شده و امروز تغيير اقليم ناميده مي شود، معادلات و چرخه متوازن طبيعت را بر هم زده است. يعني انسان رد پاي بزرگي از مصارف و آلودگي ها را در كره زمين از خود به جاي مي گذارد و رد پاي آب در اين ميان هر روز بزرگ تر و بزرگ تر مي شود. بهره وري مصرف در بخش كشاورزي و شهري پايين بوده و ميزان آلودگي و مديريت ناكارآمد منابع آب مزيد بر علت شده است. بر اين تصور آثار و عوارض تغيير اقليم مانند خشكسالي و افزايش دماي حداقل ٨/١ درجه سانتيگراد و كاهش بارندگي پياپي حدود ٢٠ درصد را بايد اضافه كرد. تمدن ديرينه و درخشان ايران در اقليم خشك و نيمه خشك شكل گرفته و ايرانيان با روش هايي مانند حفر قنات...
    مديريت پايدار و سازگار با اقليم منابع آب را براي قرن ها انجام مي دادند تا اينكه افزايش جمعيت و برق دار شدن چاه ها از يك سو و سدسازي و ايجاد سازه هاي عظيم شبكه هاي توزيع آب از طرف ديگر معادلات را بر هم زد.
    اين تحولات البته ابعاد منطقه اي و فرامرزي هم دارد كه بايد به آنها تغييرات اقليم ناشي از جنگ و ناامني در خاورميانه و فروپاشي ساختارهاي مديريتي و سياسي كشورهاي منطقه را اضافه كرد. از آن جمله ساخت مجموعه سدهاي گاپ در تركيه كه ده ها ميليارد مكعب آب دجله و فرات را از دسترس خارج مي كند و روي تالاب ها و رودخانه هاي سوريه و عراق اثر مستقيم داشته و به افزايش نوبت و شدت توفان هاي گرد و غبار منجر مي شود.
    در اين ميان فراموش نشود كه اسراييل عامل اصلي فضاي پرتنش، درگيري هاي مسلحانه و مناقشات منطقه اي بوده و براي بقاي خود به بحران هاي منطقه اي دامن مي زند. در عين حال شرايط غيرعادلانه و فوق بحراني غزه روي ديگر سكه وجود رژيم صهيونيستي كه با آلودگي آب شرب آن شهر به ايجاد بيماري و نسل كشي فلسطينيان اقدام مي كند. بيش از ٩٠ درصد آب شرب غزه براساس گزارش هاي متقن دچار آلودگي بالاست و البته اين مساله نيز مانند كشتار ١٠٠ شهروند غزه اي و جراحات بيش از ١٠٠٠ نفر در ماه گذشته از ديده باني سازمان هاي نظارتي بين المللي مغفول مي ماند.
    به هر حال در ايران رد پاي آب از طريق ساز و كار مديريتي شوراي عالي آب و كارگروه هاي فعال آن براي شرايط جديد كم آبي با برنامه ريزي هاي كوتاه مدت و بلندمدت درجهت اصلاح روش هاي مديريت منابع آب دنبال مي شود.
    در اين مسير البته توجه جدي به موضوع ارزيابي زيست محيطي و خم نشدن درمقابل فشارهاي سياسي و منطقه اي در اجراي ضوابط زيست محيطي و حفاظت از صنايع آب، استقرار نگرش ارزش گذاري واقعي آب، تامين حقابه طبيعت، بازگشت به روش هاي سنتي و سازگار با اقليم، همكاري با سازوكارهاي جهاني مانند توافق پاريس براي صيانت از حقوق مردم ايران در موضوع تغيير اقليم، مميزي جدي تر سازه هاي آبي و مساله انتقال آب بين حوزه اي، تامين اعتبارات لازم براي بهينه سازي مصرف آب در بخش كشاورزي، اصلاح الگوي كشت و عدم كاشت محصولات پرآب بر و تنظيم اين معادله با واردات، همكاري با كشورهاي منطقه براي تامين پايدار منابع آب زيست محيطي تالاب ها و رودخانه هاي مرزي بايد با حساسيت و جديت مورد توجه قرار گيرد.
    معاونت رييس جمهور در امور زنان و خانواده نيز ذيل شوراي فرهنگ عمومي در كارگروه اصلاح الگوي مصرف، پويش رد پاي آب را براي ارايه روش هاي كار بردي مصرف بهينه آب در خانواده هاي شهري و روستايي دنبال مي كند.
    
    

دیدگاه خود را ارسال نمایید

ما را دنبال کنید